Muzeum Historii Naturalnej w Londynie: zarezerwuj bilety na najpopularniejsze Zwiedzanie Piesze wycieczki. Gwarantujemy najniższą cenę i zwrot pieniędzy. Sprawdź opinie innych podróżujących. Muzeum Historii Naturalnej w Bergamo jest zarządzane przez miasto dzięki czemu, podobnie jak na kolejkę w Bergamo, bilety są bardzo ale to bardzo tanie. Zwiedzanie muzeum archeologicznego i przyrodniczego to koszt 3 EUR , a roczny karnet wstępu to koszt 10 EUR. Dla odwiedzających Berlin, którzy chcą zobaczyć kilka budynków na Wyspie Muzeów w ciągu jednego dnia, warto kupić bilet wstępu na Wyspę Muzeów. Z tą kartą można odwiedzić Alte Nationalgalerie, Altes Museum, Neues Museum, Pergamonmuseum, Pergamon Panorama i Bode-Museum. Zniżki na bilety. Połączenia Bilet wstępu ogólnego, najtańszy i najpopularniejszy bilet, kosztuje 28 USD dla wszystkich odwiedzających w wieku od 13 do 59 lat. Dzieci w wieku od trzech do 12 lat otrzymują zniżkę w wysokości 12 USD na bilety do Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej i płacą tylko 16 USD za wstęp. Znane z najlepszej gościnności na świecie, Oslo jest falującą stolicą Norwegii i domem dla naprawdę imponujących muzeów, restauracji i wycieczek. Karnet Oslo Pass zapewnia bezpłatny wstęp do różnych muzeów, bezpłatne przejazdy środkami transportu publicznego oraz (gdy jest wystarczająco ciepło) bezpłatny wstęp na odkryte Bilety na Narodowe Muzeum Historii Wojskowości w Sofii dla wszystkich grup wiekowych można kupić za 49 €. Obejmuje to fachowego przewodnika, który poprowadzi Cię po Muzeum. Bilety do Narodowego Muzeum Historii Wojskowości zapewniają wstęp do skansenu, wszystkich eksponatów (zarówno tymczasowych, jak i stałych), sal zbiorów oraz Gj2L. Sprawdź dostępność 1 opcja • od 12,00 € Wybór Tiqets Zobacz słynna głowę królowej Taje (jednej z najbardziej wpływowych kobiet starożytnego Egiptu) i popiersie Nefretete Podziwiaj znaleziska archeologiczne z epoki kamienia, lodowej, żelaza i brązu — gwarantowana lekcja historii warta zapamiętania Dowiedz się więcej na temat starożytnych kultur, jak żyli kiedyś ludzie i poznaj sztukę i narzędzia, które ukształtowały ich świat, a wszystko to w samym sercu Berlina! Przeczytaj opis Otwiera nowe okno Indywidualnie dobierane pakiety Berlin - łącz z innymi ulubionymi z tego miasta. Niektóre rzeczy są lepsze razem. Neues Museum - recenzje na podstawie 791 recenzji Obrazy klienta Neues Museum - informacje Po gruntownych renowacjach Neues Museum zostało ponownie otwarte w 2009. Od tego czasu zwiedza go ponad milion osób rocznie. Znajdują się w nim dwie główne kolekcje. Niedziela 10:00 - 18:00 Poniedziałek Nieczynne Wtorek 10:00 - 18:00 Środa 10:00 - 18:00 Czwartek 10:00 - 20:00 Piątek 10:00 - 18:00 Sobota 10:00 - 18:00 Polecane przez Tiqets Gemäldegalerie to galeria sztuki zlokalizowana w pobliżu południowo-wschodniego rogu Großer Tiergarten w Berlinie. W muzeum znajdują się najważniejsze dzieła berlińskich muzeów państwowych, w tym wiele arcydzieł z XIII-XVIII wieku autorstwa niemieckich mistrzów. Najbliższa stacja to U Potsdamer Platz. Popularne Muzeum Pergamońskie w Berlinie to świetne rozwiązanie dla problemów pierwszego świata: zostało ono wybudowane, ponieważ w pobliskim Muzeum Bodego nie było wystarczająco miejsca na wszystkie artystyczne i archeologiczne relikty. Budowała trwała nieprzerwanie nawet podczas I wojny światowej i wielkiej inflacji w latach 20. Muzeum Pergamońskie zostało dotkliwie zniszczone pod koniec II wojny światowej, ale na szczęście nie jego zawartość. Alte Nationalgalerie to galeria sztuki w niemieckim Berlinie. Znajduje się na Wyspie Muzeów i wraz z całym kompleksem została dodana do listy UNESCO. W galerii można podziwiać piękną kolekcję dzieł neoklasycyzmu, romantyzmu i impresjonizmu. Zaprojektowane przez polsko-amerykańskiego architekta Daniela Libeskinda Muzeum Żydowskie w Berlinie to jeden z najbardziej wyjątkowych budynków stolicy Niemiec. To więcej niż skarbiec informacji na temat historii kultury Żydów (chociaż definitywnie jest także nim), ponieważ zachwycająca architektura i design zdecydowanie przyczyniają się do odbioru całego muzeum. Jest ono pełne symbolicznych miejsc, które odzwierciedlają żywą rzeczywistość i historię niemiecko-żydowską. Wieża telewizyjna w Berlinie lub Fernsehturm jak nazywają ją Niemcy, została zbudowana w latach 60. podczas administrowania Niemieckiej Republiki Demokratycznej (GDR). Ma ona wysokość 368 metrów, dzięki czemu jest najwyższą budowlą w Niemczech i widać ją z każdego miejsca w Berlinie. Zaprojektowane przez utalentowanego Karla Friedricha Schinkela — pruskiego malarza, planisty miejskiego i architekta — Altes Museum (Stare Muzeum) na berlińskiej Wyspie Muzeów to neoklasycystyczne piękno. Drugiego pełnego dnia pobytu w Berlinie naszym głównym celem była Wyspa Muzeów (niem. Museuminsel). Jest to ważny kompleks muzealnym położony w północnej części Spreeinsel – wysp położonej na rzece Sprawie. Znajduje się ona w centrum Berlina. Od 1999 roku Wyspa Muzeów wpisana jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Wyspa Muzeów w Berlinie – Stara Galeria Narodowa Co znajduje się na Wyspie Muzeów Berlin muzeami stoi. Jest ich w stolicy Niemiec tak wiele, że wybierając się na tak krótki pobyt, nie sposób obejrzeć wszystkich. Dlatego dysponując krótkim czasem w Berlinie warto zacząć właśnie od Wyspy Muzeów. Znajduje się na niej pięć obiektów muzealnych wybudowanych w latach 1830-1930: Stare Muzeum (Altes Museum)Nowe Muzeum (Neues Museum)Stara Galeria Narodowa (Alte Nationalgalerie)Muzeum Bodego (Bode-Museum)Muzeum Pergamońskie (Pergamonmuseum) Statua obok Starej Galerii NarodowejKolumnada przy Starej Galerii Narodowej Muzea na Wyspie Muzeów przedstawiają 6000 lat kultury. Znajdziecie tutaj eksponaty pochodzące z czasów od wczesnego Egiptu i Starożytnego Wschodu przez czasy starożytnej Grecji i Rzymu, średniowiecza aż do XIX-wiecznej Europy. Na Wyspie Muzeów znajduje się również ewangelicka Katedra Berlińska (niem. Berliner Dom). W trakcie naszej wycieczki zwiedziliśmy Starą Galerię Narodową, Nowe Muzeum oraz Muzeum Pergamońskie. Z pozostałych muzeów zrezygnowaliśmy aby mieć czas na odwiedzenie Muzeum Historii Naturalnej, położonego w innej części Berlina. Katedrę obejrzeliśmy jedynie z zewnątrz. Katedra w Berlinie na Wyspie Muzeów Katedra w Berlinie Katedra wzniesiona została w latach 1894-1905 w stylu neorenesansowym i neobarokowym. Jest to największy kościół protestancki w Niemczech. Jak wiele obiektów w Berlinie, tak również i ten został uszkodzony w 1944 roku przez alianckie naloty. Jej odbudowa zaczęła się dopiero w 1975 roku. Nie jest ona jednak pierwszą świątynią w tym miejscu. Wcześniejsze kościoły powstawały w latach 1451, 1538 oraz 1750. Wymiary świątyni to 74 na 114 metrów. Wysokość wynosi 98 metrów a powierzchnia około 7200 metrów kwadratowych. Katedra w BerlinieFigury na fasadzie Katedry w Berlinie Prawie całą piwnicę katedry zajmuje Krypta Hohenzollernów, będąca największym grobowcem dynastycznym w Niemczech i jednym z najważniejszych w Europie. Pochowanych w niej jest około 90 członków dynastii Hohenzollernów. Do środka świątyni nie weszliśmy z prostego powodu. Wstęp w trakcie naszego pobytu kosztował 7 euro. Obiekt nie interesował nas aż tak bardzo abyśmy byli gotowi wydać taką kwotę na ten cel. Zwłaszcza ze względu na ograniczenia czasowe. Zawsze można taką kwotę przejeść 😉 Stara Galeria Narodowa – podziwiam dzieło Adolpha Menzela – Eisenwalzwerk Stara Galeria Narodowa Zwiedzanie Wyspy Muzeów rozpoczęliśmy od Starej Galerii Narodowej (Alte Nationalgalerie). Galeria była trzecim obiektem muzealnym otworzonym na wyspie na Sprewie. Została uroczyście otwarta 21 marca 1876 roku z okazji urodzin cesarza Wilhelma I. Zbiory Starej Galerii Narodowej obejmują głównie malarstwo doby romantyzmu, impresjonizmu oraz kolekcję dzieł Adolpha Menzela. Wyspa Muzeów w Berlinie – Stara Galeria Narodowa – Eisenwalzwerk – Adolph Menzel Adolph Menzel był niemieckim malarzem urodzonym we Wrocławiu. Jednym z najważniejszych jego dzieł wystawionym w Starej Galerii jest Das Eisenwalzwerk (Walcownia Żelaza). Obraz przedstawia pracę hutników z Królewskiej Huty (Königshütte) czyli mojego rodzinnego Chorzowa. Zobaczenie tego płótna było głównym motywem mojej wizyty właśnie w tej galerii. Dzieło Adolpha Menzela nie było jednak, wbrew moim oczekiwaniom, obrazem który wywarł na mnie największe wrażenie. Malarstwo nie leży w obszarze moich głównych zainteresowań. Wiem jednak co mi się podoba i co przemawia najsilniej do moich emocji. I jest to malarstwo doby romantyzmu. Dlatego chciałbym podzielić się z Wami kilkoma dziełami, które najbardziej mnie poruszyły. Wyspa Muzeów w Berlinie – Stara Galeria Narodowa – Arco di Miseno bei Miliscola mit Blick nach Nisida – Joseph Rebell Pierwszym obrazem jest Arco di Miseno bei Miliscola mit Blick nach Nisida Josepha Rebella namalowany w 1828 roku. Mój zachwyt wynika oczywiście z mojej miłości do morza. Dzieło przedstawia łuk skalny łączący morze z lądem. Podczas sztormowej pogody niewielka łódź rybacka dryfuje w kierunku wybrzeża na wzburzonej wodzie. Przedstawiony łuk skalny niegdyś znajdował się na Przylądku Miseno we Włoszech na granicy Zatoki Neapolitańskiej. Wyspa Muzeów w Berlinie – Stara Galeria Narodowa – Der Mönch am Meer – Caspar David Friedrich Drugim dziełem jest Der Mönch am Meer (Mnich nad morzem) Caspara Davida Friedricha namalowany w latach 1808-1810. I tutaj głównym motywem przewodnim jest morze. Tytułowy mnich stoi na białych pagórkach wydm na tle czarnej wody morza. Na ciemnej wodzie, która wydaje się zlewać z horyzontem widać jedynie niewielkie białe grzbiety fal. Kompozycja obrazu jest ciemna. Chociaż wysoko nad horyzontem niebo wydaje się rozjaśniać. Wyspa Muzeów w Berlinie – Stara Galeria Narodowa – Abtei im Eichwald – Caspar David Friedrich Ostatnim obrazem, o którym chciałbym wspomnieć jest również dzieło Caspara Davida Friedricha – Abtei im Eichwald (Opactwo w dąbrowie). Obraz namalowano w latach 1809-1810. Dzieło przedstawia mnichów zmierzających w kierunku gotyckich ruin klasztoru. Stoją one pośrodku starego opuszczonego cmentarza na tle powykrzywianych, bezlistnych pni prastarych dębów. W tym pozornie pesymistycznym obrazie, rozjaśniające się ku gurze niebo jest jednak symbolem nadziei. Wyspa Muzeów w Berlinie – Muzeum Pergamońskie Muzeum Pergamońskie Muzeum Pergamońskie (Pergamonmuseum) odwiedziliśmy w drugiej kolejności. Niestety w trakcie naszej wizyty muzeum to przechodziło generalne prace remontowe. Z tego względu czynne było jedynie jedno jego skrzydło. Gdyby nie remont, byłoby ono z pewnością głównym punktem naszego zwiedzania Wyspy Muzeów. Można by było w nim zagubić się na cały dzień. Zawdzięcza ono swoją światową sławę imponującym rekonstrukcjom masywnych budowli archeologicznych, w tym Ołtarza Pergamońskiego, któremu zawdzięcza swoją nazwę. Innymi rekonstrukcjami są rzymska Brama Targowa z Miletu, Brama Isztar i Droga Procesyjna z Babilonu oraz Fasada pałacu Mszatta. W trakcie naszej wizyty nie można było zobaczyć Ołtarza Pergamońskiego. Pozostałe rekonstrukcje mieliśmy okazję widzieć. Wyspa Muzeów w Berlinie – Muzeum Pergamońskie – rekonstrukcja Bramy Targowej z Miletu Muzeum Pergamońskie posiada jedną z najważniejszych na świecie kolekcji sztuki greckiej i rzymskiej. Ze względu na niedostępność Ołtarza Pergamońskiego, największą moim zdaniem atrakcją muzeum z tego obszaru jest Brama Targowa z Miletu. Zbudowano ją zapewne około 120 roku naszej ery, za panowania cesarza Hadriana. Jej rekonstrukcja dokonana przez niemieckich archeologów ma 29 metrów szerokości i 17 metrów wysokości. Wyspa Muzeów w Berlinie – Muzeum Pergamońskie – rekonstrukcja Bramy Isztar Jeśli chodzi o obszar starożytnego Bliskiego Wschodu największe wrażenie robi rekonstrukcja Bramy Isztar i Procesyjnej Drogi Babilonu. Obiekty te pochodzą z czasów Nabuchodonozora II a więc z VI wieku Brama stanowiła północne wejście do Babilonu i otwierała drogę procesyjną, która ciągnęła się aż do świątyni boga Marduka. Brama licowana jest niebieską glazurowaną cegłą, ma 17 metrów wysokości i 29 metrów szerokości. Elementy dekoracyjne stanowią wyobrażenia zwierząt, które symbolizowały poszczególne bóstwa: smoki – Marduka, byki – Adada i lwy – Isztar. Co warte podkreślenia w Muzeum Pergamońskim znajduje się prawdziwa Brama Isztar. Ta znajdująca się w Iraku jest repliką. Wyspa Muzeów w Berlinie – Muzeum Pergamońskie – rekonstrukcja fasady pałacu Mszatta Na piętrze muzeum w trakcie naszej wizyty znajdowała się wystawa sztuki Islamu. To tutaj znajdowała się również rekonstrukcja fasady pałacu kalifa Mszatta pochodząca z około 740 roku. Spośród wszystkich dostępnych rekonstrukcji ta była najmniej okazała. Ma 33 metrów długości i 5 metrów szerokości. Oprócz tego w ramach wystawy sztuki Islamu można podziwiać mnóstwo innych eksponatów, jak nisze modlitewne, dywany, stroje, wytwory szklane i wiele wiele innych. Płaskorzeźba LamassuNisza modlitewna Muzeum Pergamońskie, w zakresie kultury antycznej, pełne jest też mniejszych, chociaż równie interesujących eksponatów jak rzeźby, figury, płaskorzeźby czy ceramika. Ważna informacja! Sala w której znajduje się Ołtarz Pergamoński będzie zamknięta co najmniej do 2024 roku. Wyspa Muzeów w Berlinie – Nowe Muzeum – jedna z klatek schodowych Nowe Muzeum Nowe Muzeum (Neues Museum) zostawiliśmy sobie na deser. Ponieważ ekspozycja w Muzeum Pergamońskim była ograniczona przez remont, to właśnie Muzeum Nowe stało się gwoździem programu. Zbudowany w latach 1843-1855 budynek muzeum doznał poważnych zniszczeń w czasie II wojny świtowej. Rozpoczęte dopiero w 2003 roku prace renowacyjne doprowadziły do ponownego otwarcia obiektu dla publiczności w 2009 roku. Muzeum prezentuje kolekcję sztuki egipskiej, obiektów prehistorycznych oraz antyków klasycznych. Wyspa Muzeów w Berlinie – Nowe Muzeum – sarkofag generała Pede-Esi Zacznijmy od kolekcji sztuki egipskiej. Ona bowiem wydawała mi się najbardziej interesująca. W muzeum przedstawiono 4 tysiące lat kultury starożytnego Egiptu i Nubii. Wypełnione jest mnogością eksponatów: kamiennych sarkofagów, rzeźb, sztuki reliefowej i ceramiki. Niezwykłe wrażenie wywarł na mnie przede wszystkim niezwykły zbiór popiersi. Na czele ze sławnym na cały świat popiersiem Nefertiti. Głowa statui egipskiej księżniczkiFragment posągu boga Nilu Nefertiti była żoną faraona Echnatona panującego w XIV wieku Przypuszczalnie panowała wraz z nim jako współregentka. Hipotezy, że po śmierci Echnatona została jego następcą są jednak kwestionowane. Znajdujące się w Muzeum Nowym popiersie datowane jest na 1345 rok Odkrył je 6 grudnia 1912 roku podczas prac archeologicznych na terenie Amarny niemiecki zespół archeologiczny. W 1913 przetransportowano je do Niemiec. Przez lata toczyły się dyskusje dotyczące rewindykacji dzieła przez Egipt. Jak zawsze w takich przypadkach mamy bowiem do czynienia z wątpliwościami natury etycznej związanymi z przywłaszczaniem dzieł kultury narodowej przez inne państwa. Wyspa Muzeów w Berlinie – Muzeum Nowe – popiersie Nefertiti (źródło: Niestety nie mogę wam pokazać samodzielnie wykonanego zdjęcia popiersia. Sala, w której jest eksponowane była jedynym miejscem w muzeum gdzie widniał wyraźny zakaz fotografowania. Dlatego posiłkuję się zdjęciem dostępnym na stronie Staatliche Museen zu Berlin. Popiersie ma wysokość 47 centymetrów i waży około 20 kg. Wyrzeźbiono je z wapienia i pokryto polichromowanym stiukiem. Na żywo robi duże wrażenie. Dlatego warto odwiedzić Muzeum Nowe aby zobaczyć je na własne oczy. Wyspa Muzeów w Berlinie – Nowe Muzeum Oprócz eksponatów kultury Egiptu w Muzeum Nowym znajdziemy również przegląd znalezisk archeologicznych z Europy i części Azji. Datują się one na okres od epoki kamienia do średniowiecza. Znajdziemy tu artefakty z Troi i Cypru, z epoki kamienia i brązu oraz ze średniowiecza. Obok popiersia Nefertiti na pewno wart wspomnienia jest berliński złoty kapelusz. Wyspa Muzeów w Berlinie – Nowe Muzeum – berliński złoty kapelusz Berliński złoty kapelusz pochodzi z późnej epoki brązu. Wykonano go z cienkiej blachy złota. Prawdopodobnie był on nakładany na zewnętrz innego nakrycia głowy wykonanego z materiału organicznego. Przyjmuje się, że kapelusz służył celom religijnym i związany był z kultem słońca. Istnieją przesłanki do twierdzenia, że zdobienia na kapeluszu służyły jako rodzaj kalendarza słoneczno-księżycowego. Przedstawione zdjęcie nie oddaje wielkości artefaktu. Słyszałem o nim już wcześniej, ale nie spodziewałem się, że będzie taki duży. Całkowita wysokość stożkowatego nakrycia głowy wynosi około 75 centymetrów. Bilety, wejście i zwiedzanie Zakupu biletów do obiektów na Wyspie Muzeów należy dokonywać rozsądnie. Kupując bowiem bilet do każdego muzeum oddzielnie, można pójść z torbami. Jednorazowy bilet wstępu osobno do każdego spośród pięciu muzeów kosztował od 10 do 12 euro. Bilet łączony obowiązujący do wszystkich muzeów na wyspie kosztował 19 euro. Wybór jest więc oczywisty – jeśli chce się odwiedzić więcej niż jeden obiekt, warto kupić bilet łączony. Wyspa Muzeów w Berlinie – Stara Galeria Narodowa – w trakcie naszej wizyty tłumów nie było W trakcie naszej wizyty bilety można było kupić jedynie online. Konieczne było zarezerwowanie także wejścia do każdego obiektu na konkretną godzinę. Wynikało to oczywiście ze względów bezpieczeństwa związanych z koronawirusem. Rezerwacja możliwa była co piętnaście minut – na i tak dalej. Obowiązywały 15-minutowe widełki czasowe – licząc od godziny rezerwacji. Rezerwacji można było dokonać przy zakupie biletu online. Przydatne linki dotyczące biletów i zakupu online podaję na dole strony. Wyspa Muzeów w Berlinie – Muzeum Pergamońskie – jak widać zasady higieny były przestrzegane Zasady bezpieczeństwa i dystansu fizycznego w trakcie naszej wizyty były zachowane. Zarówno ze względu na dyscyplinę turystów jak i kompetencję personelu. Do niektórych pomieszczeń wejść mogła równocześnie ograniczona liczba zwiedzających. Przed salami ustawione były tabliczki informacyjne. Pamiętać należy też, że okrycia wierzchnie i większe torby trzeba zostawić w szatni. Dostępne w nich są zamykane szafki automatyczne – w depozycie zostawić trzeba było 1 euro. Moneta wracała do nas po otwarciu. W chwili pisania tego tekstu muzea na wyspie są tymczasowo zamknięte do 30 listopada z powodu pandemii. Nie wiadomo jednak czy okres ten nie zostanie przedłużony. Wyspa Muzeów w Berlinie – Stara Galeria Narodowa Tworząc ten tekst posiłkowałem się częściowo Wikipedią, materiałami na stronach oficjalnych muzeów i innymi artykułami. Więcej o Wyspie Muzeów dowiecie się z poniższych linków. Linki Wyspa Muzeów – artykuł na WikipediiKatedra w Berlinie – historia i informacje praktyczneKatedra w Berlinie – artykuł na WikipediiBarliński portal muzealnyMuzea w Berlinie, czyli które warto zobaczyćStara Galeria Narodowa (Alte Nationalgalerie)Muzeum Pergamońskie (Pergamonmuseum)Nowe Muzeum (Neues Museum)Adolph von Menzel – artykuł na WikipediiBrama Isztar – artykuł na WikiepdiiNefertiti – artykuł na WikipediiPopiersie Nefertiti – artykuł na WikipediiBerliński złoty kapelusz – artykuł na Wikipedii (ang)Więcej o biletach wstępu do muzeów państwowych w BerlinieZakup online biletów do muzeów państwowych w Berlinie Skip to content Other Sightseeing Options in National Museum of Natural History, Paris Want to discover all there is to do in National Museum of Natural History, Paris? Click here for a full list. Aktualizacja 4 051 Nowe Muzeum w Berlinie Gmach Nowego Muzeum wzniesiono w latach 1843-1855 jako odpowiedź na rozrastające się berlińskie kolekcje i brak miejsca w Starym Muzeum. Choć dzisiaj dominują tu zbiory egipskie (często pada pytanie o Muzeum Egipskie, utożsamiane z Nowym), to po otwarciu w XIX wieku znajdowały się tu również kopie starożytnych rzeźb do studiowania, zbiory etnograficzne, eksponaty prehistoryczne i te pochodzące ze wczesnego średniowiecza. Zniszczony w czasie wojny budynek wykorzystywano po części jako magazyn dla sąsiednich muzeów, a dopiero w latach 80-tych ubiegłego wieku przystąpiono do prac renowacyjnych. Odbyło się to jednak w dużej mierze ze szkodą dla zachowanej substancji historycznej. Kamień węgielny pod wierną odbudowę położono we wrześniu 1989 roku, ale prace podjęto już po zjednoczeniu Niemiec. W ramach przedsięwzięcia Masterplan Museumsinsel, projektem nowego gmachu zajął się brytyjski architekt, David Chipperfield. Zachowując ocalałe resztki, uzupełnił brakujące fragmenty gmachu. Zostawił również polichromię, która niegdyś bogato zdobiła muzealne pomieszczenia. Ponowne otwarcie odbyło się we wrześniu 2009 roku. W ciągu pierwszego roku działania zarejestrowano ponad milion odwiedzających. Nowe Muzeum to nie tylko Egipt Obecnie w gmachu znajdują się dwie placówki muzealne: Muzeum Egipskie i Kolekcja Papirusów oraz Muzeum Prehistorii i Wczesnego Średniowiecza. Ich rozdział nie jest tak klarowny, jak w innych budynkach. Mimo, iż ekspozycje przenikają się nawzajem, często stanowią tematyczną całość, np. na poziomie 1 można znaleźć informacje o pochówku zarówno w czasach prehistorycznych jak i starożytnego Egiptu. Co koniecznie trzeba zobaczyć: Popiersie królowej Nefretete (Nofretete) – są tacy, którzy kupują bilet tylko dla tego jednego eksponatu. Mając niewiele czasu, należy od razu udać się na poziom drugi, gdzie w sali 210 prezentuje się egipska piękność (1345 Wykonanie rzeźby przypisuje się Totmesowi. To właśnie na terenie pozostałości jego warsztatu w Amarnie dokonano w 1912 roku niezwykłego odkrycia. Ekspedycją kierował Ludwig Borchardt, ale po przekazaniu znalezisk do Berlina, jeszcze przez kilkanaście lat utrzymywano eksponat z dala od oczu ciekawskich. Po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowano go w 1923 roku, wzbudzając u wszystkich zachwyt. Doskonale zachowane popiersie egipskiej królowej uosabia kanon ówczesnej urody, ideał kobiecego piękna. Dzięki niezliczonym kopiom na całym świecie stało się również ikoną sztuki. Berlińska Zielona Głowa (Berliner Grüner Kopf) – niewielka rzeźba męskiej głowy, wykonana z piaskowca o zielonej barwie (szarogłazu) datowana jest na 400 lat Wykonywanie portretów indywidualnych ludzi nie było powszechnie stosowane w sztuce staroegipskiej, widać tu wyraźne wpływy Grecji. Takie rzeźby pozwalały bogatym urzędnikom państwowym na pełną identyfikację i brak anonimowości nawet po śmierci. Rzeźba ma identyczne oba profile, co jest z kolei jednoznaczną cechą charakterystyczną dla sztuki Egiptu. Kolekcja Papirusów (Papyrussammlung) – berlińska kolekcja jest najstarszą i największą w Niemczech. Zbiory prezentowane są w sali 211, tzw. Antycznej Bibliotece. Pośród nich warto zwrócić uwagę na Papirus Westcara (Papyrus Westcar, od nazwiska jego nabywcy), przedstawiający faraona IV dynastii – Cheopsa, wysłuchującego od swoich synów pięciu opowieści o cudach. Berliński Złoty Kapelusz (Berliner Goldhut) – najcenniejszy eksponat Muzeum Pre- i Wczesnej Historii. Wykonany z cienkiej blachy złota instrument, przypominający wysoki kapelusz, datuje się na epokę brązu (1000-800 Pełnił prawdopodobnie funkcje kalendarza. Jego pochodzenie nie jest znane, jako że został nabyty przez Państwowe Muzea w Berlinie w 1996 roku wśród zbiorów pochodzących prawdopodobnie z rabunku. Przypuszcza się, że powstał w rejonie południowych Niemiec lub Szwajcarii. Architektura budynku – oglądając muzealne ekspozycje nie sposób nie zauważyć ciekawych rozwiązań architektonicznych, łączących stare z nowym. W niektórych salach można podziwiać fragmenty zachowanych polichromii. W większości pomieszczeń znajdują się tablice ze zdjęciami pokazujące wygląd sal sprzed wojny i przed renowacją. David Chipperfield, kierując się postanowieniami Karty Weneckiej z 1964 r., uzupełnił brakujące elementy nowymi, nie kopiując ani nie tworząc wiernych imitacji zniszczonych fasad czy fragmentów budynku. Nowe Muzeum (Neues Museum) Tematyka: sztuka egipska, prehistoria Adres: Bodestraße 1-3, 10178 Berlin (James-Simon-Galerie, Bodestraße) Telefon: +49 30 266424242 (pn-pt. Www: Godziny otwarcia: Bilety wstępu: 12€ (6€), do 18 lat bezpłatnie Audio-guidy po polsku: nie, dostępne w innych językach Informacje praktyczne Ile czasu przeznaczyć na zwiedzanie? Minimum 1 godzinę (odwiedzający są wpuszczani na godzinę przed zamknięciem). Garderoba i bagaż: w zależności od wybranego wejścia, do garderoby należy zejść na poziom 0. Plecaki każdego rodzaju i duże torby należy zostawić w szafce (przyjmują 1 i 2-euro monety). Garderoba jest bezpłatna. Toalety: znajdują się na najniższym poziomie (0), aby z nich skorzystać, trzeba posiadać bilet. Gastronomia, sklepy: na terenie muzeum działa niewielka kawiarnia Café im Neuen Museum Allegretto (poziom 1), pamiątki można nabyć w księgarni na poziomie 0, do której jest również wejście z poziomu 1. Fotografowanie: w muzeum można fotografować bez lampy błyskowej i statywu. Tylko na użytek prywatny, bez praw do publikacji zdjęć. Nie ma opłat za pozwolenie na fotografowanie. Wstęp ulgowy i bezpłatny: bezpłatny wstęp mają wszyscy do 18 roku życia, klasy szkolne w ramach zgłoszonych zajęć z opiekunem, ulgowy wstęp przysługuje uczniom i studentom za okazaniem ważnej legitymacji. Więcej informacji o bezpłatnych i ulgowych wstępach na oficjalnej stronie muzeum. Święta kościelne i państwowe: godziny otwarcia w święta wielkanocne, Boże Narodzenie, Nowy Rok i inne podane są na oficjalnej stronie muzeum, po niemiecku, po angielsku. Wystawy czasowe: wystawy czasowe w Nowym Muzeum są regularnie organizowane, przy dużych przedsięwzięciach zazwyczaj powoduje to podwyższenie cen biletu. Z informacjami i kalendarzem wystaw można się zapoznać na tej stronie. Bilety kombi, karty muzealne itd. czyli jak uczynić zwiedzanie trochę tańszym? (1) W każdą pierwszą niedzielę miesiąca wstęp do muzeum jest bezpłatny dla wszystkich (więcej informacji). Ponadto może opłacać się zakup (2) berlińskiej karty rabatowej WelcomeCard, wersji z Wyspą Muzealną (72h+M). Kolejny sposób to (3) zakup 3-dniowej karty muzealnej, Museum Pass Berlin (można ją nabyć w kasie muzeum). Jeszcze inną możliwością, by zaoszczędzić jest (4) nabycie jednodniowego biletu na całą Wyspę Muzeów (tzw. Museumsinsel Alle Ausstellungen/Museum Island all exhibitions w cenie 19€). Dojazd: S-Bahn: S3, S5, S7, S9 (Hackescher Markt); S1, S2, S25, S26 (Friedrichstraße) U-Bahn: U5 (Museumsinsel) Tramwaj: M1, 12 (Am Kupfergraben); M4, M5, M6 (Hackescher Markt) Autobus: 100, 300 (Lustgarten) Zobacz położenie Nowego Muzeum na mapie Google To może Cię również zainteresować Film z otwarcia Nowego Muzeum w 2009 roku (bez komentarzy) Oprowadzałam po Berlinie i Poczdamie w latach 2004-2019. Obecnie większą część roku spędzam w Korei Południowej. Jestem autorką przewodnika po Berlinie "Berlin 3w1", wydanego w 2009 roku przez ExpressMap w Warszawie (ostatnia aktualizacja 2015). Berlin i Niemcy odwiedzam regularnie, a strona jest stale uzupełniana i aktualizowana. Witajcie kochani! Wiem, ze moje przerwy w pisaniu bloga są takie długie ale ostatnio, jak juz skończę pracować, to już tak mi się nie chce nic robić w komputerze, że blog odłogiem stoi. U nas wszystko w porządku. Marcelek zadowolony ze swojego przedszkola, powoli zaczyna mowić po niemiecku a nawet śpiewać piosenki :). Do przedszkola zaczęła rownież chodzić Romcia, na razie tylko 2-3 godziny, ale bardzo jej sie podoba. Niestety, trochę ostatnio choruje, kaszel mocno ja meczy. Ja zaczęłam pracować z domu, jest to dla mnie niesamowicie pozytywna zmiana, jakość mojego życia poprawiła sie. Nie marnuje juz czasu na dojazdy, jestem bardziej zrelaksowana i bardzo szczęśliwa. Wkrótce zapisuje sie na niemiecki, mam nadzieje, ze znajdę wystarczająco dużo czasu na naukę. Motywacja jest wiec i czas musi się znaleźć. Zima nie sprzyja siedzeniu na zewnątrz, zwłaszcza z dziećmi więc zwiedzamy muzea :). Dzisiaj zapraszam do Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie: Adres: Invalidenstraße 43, 10115 Berlin Cena biletów: normalny 6 euro, ulgowy Godziny otwarcia: 9:30 - 18, 10-18 Do muzeum wybrałam sie w pewne niedzielne popołudnie tylkoz Marcelkm, zrobiliśmy sobie popołudnie we dwójkę. Muzeum bardzo mu sie podobało, przeszliśmy je dwukrotnie oglądając eksponaty bardzo uważnie :). Na początku wita nas największy zrekonstruowany i złożony szkielet dinozaura na świecie!, który bardzo Marcela zainteresował. W kolejnych salach znajduje sie bardzo dużo eksponatów zwierząt, niektóre bardzo makabryczne - zwierzątka rozłożone są na czynniki pierwsze, ale ciekawskich przedszkolaków to nie zraża :). Jedyna cześć z której Marcel od razu na wejściu zrezygnował to tzw. "wet section" - dział eksponatów w formalinie. W czasie gdy byliśmy w muzeum, miała tam miejsce wystawa czasowa dotycząca much. I tam spędziliśmy naprawdę dużo czasu. Za specjalna szybka mozna było obserwować rozkładające sie myszki i muchy, które brały udział w tym procesie. Marcel był zafascynowany. Drugim hitem okazał sie krótki filmik ktory pokazywał wykorzystanie larw do oczyszczanie ran. Ciekawe czy Roma podzielałaby te fascynacje, czy to domena chłopców. Podsumowując, Marcelkowi bardzo sie podobało mimo, ze to muzeum nie jest bardzo interaktywne. Siadalismy sobie koło gablotek i opowiadalam Marcelkowi rożne historie. A na koniec udaliśmy sie jeszcze na kakao i ciastko. Super sa takie dni :). Pozdrawiamy!!! O mnie Witajcie! Mam na imię Paulina i z rodziną mieszkam w Berlinie. Uwielbiamy podróżować, a ten blog pomaga zapamiętać nam chwile w podróży. Będzie mi bardzo miło jeśli zostawisz komentarz! Pozdrawiam :)

muzeum historii naturalnej berlin bilety