Zaburzenia rozwijające się w wyniku doświadczenia zdarzenia traumatycznego, tj. wojna, gwałt, powódź, należą do grupy zaburzeń lękowych. Jedną ze stosowanych metod ich leczenia jest terapia poznawczo-behawioralna. Na czym polega i w jaki sposób wykorzystuje się ją w przypadku tego zaburzenia? Istotnym założeniem wykorzystywanym w terapii ofiar zdarzeń traumatycznych jest Eksperci są zgodni, że najlepsze efekty przynosi terapia poznawczo-behawioralna bezsenności, czyli CBT-I. Na czym polega? Dr n. med. Małgorzata Fornal-Pawłowska CBT-I (cognitive behavioral therapy for insomnia) to metoda niefarmakologiczna, która została uznana za najważniejszą metodę leczenia bezsenności. Polega na oddzieleniu się od własnych myśli, opinii, wyobrażeń. Często traktujemy siebie i swoje myśli śmiertelnie poważnie, jako prawdę absolutną. Oddajemy im władzę, pozwalamy by determinowały nasz nastrój i naszą aktywność. W defuzji uczymy się inaczej je postrzegać – jako to, czym są a są tylko słowami. Pozwalamy „Terapia poznawczo-behawioralna: na czym polega i jak przebiega leczenie tą metodą? Terapia poznawczo-behawioralna to jedna z najbardziej skutecznych i najlepiej zbadanych metod postępowania terapeutycznego. Wykorzystuje się ją głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych o podłożu depresyjnym lub lękowym. Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna i w czym tkwi jej skuteczność Wśród oddziaływań, które bywają szczególnie polecane osobom z zespołem stresu pourazowego, wymieniane są głównie terapie oparte na ekspozycji, m.in. terapia poznawczo-behawioralna. W farmakologicznym leczeniu zespołu stresu pourazowego wykorzystywane są przede wszystkim leki przeciwdepresyjne, takie jak np.: Dziadosz M (2013) Terapia poznawczo-behawioralna w resocjalizacji przestępców seksualnych, "Probacja", nr III: 101-116. Propozycje oddziaływań resocjalizacyjnych i terapeutycznych wobec UuAPS. Często można się spotkać z postrzeganiem psychoterapii jako jakiegoś metafizycznego procesu. Nic bardziej mylnego. W terapii poznawczo- behawioralnej wszystkie techniki, modele teoretyczne i protokoły terapeutyczne są sprawdzone i poparte licznymi badaniami - mówi specjalista psychologii mgr Wioleta Nowak z enel-med. Spis treści: Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? Dla kogo terapia poznawczo-behawioralna? Przebieg terapii poznawczo-behawioralnej rozwiń Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? W terapii poznawczo-behawioralnej pracuje się nad dwoma sferami. Pierwsza to sfera poznawcza, czyli nasze myśli, a druga to sfera behawioralna, czyli nasze zachowanie. Bardzo ważna jest także wzajemna zależność pomiędzy daną sytuacją, doświadczanymi emocjami, reakcjami fizjologicznymi, myślami i zachowaniem. Terapia odnosi się do bieżących problemów w życiu pacjenta. Skupia się przede wszystkim na tu i teraz. Podczas procesu psychoterapeutycznego bardzo ważna jest ścisła współpraca terapeuty z pacjentem. Pacjent jest współodpowiedzialny za przebieg terapii i ma dużą rolę sprawczą w procesie leczenia, co jest niezwykle istotne w przypadku zaburzeń w sferze psychicznej. Dla kogo terapia poznawczo-behawioralna? Terapia poznawczo-behawioralna jest skierowana dla osób z wszelkimi trudnościami sfery psychicznej zaburzeniami lękowymi, w których mieszczą się fobie, lęk społeczny, uogólniony, napadowy czy lęk o zdrowie. Wykorzystywana jest również w zespole stresu pourazowego, zaburzeniach odżywiania, zaburzeniach osobowości, OCD, tikach czy schizofrenii. Jest także pomocna dla pacjentów zmagających się z kryzysem życiowym czy poszukujących sensu życia. W niektórych przypadkach terapia poznawczo-behawioralna może być jedyną formą leczenia, a w innych jest uzupełnieniem farmakoterapii. Jednakże decyzja ta zawsze powinna być podjęta przez specjalistę. Kluczową rolę odgrywają też najbliżsi chorych, ponieważ to oni często jako pierwsi są w stanie zauważyć prodromalne objawy przejawiające się np. zmianą funkcjonowania pacjenta w różnych obszarach życia. To właśnie rodzina i najbliższa społeczność są w stanie wychwycić nietypowe dla danej osoby wahania nastroju, dziwaczne zachowania, stopniową izolację czy korzystanie z różnego rodzaju używek. Zawsze warto wówczas zwrócić na to uwagę i zachęcić bliską nam osobę do skonsultowania swojego stanu zdrowia psychicznego z psychologiem, psychoterapeutą lub lekarzem psychiatrą. Przebieg terapii poznawczo-behawioralnej W początkowej fazie terapii poznawczo-behawioralnej odbywa się wstępna konceptualizacja problemu pacjenta. Zazwyczaj są tu niezbędne minimum trzy spotkania. Po tym czasie psychoterapeuta wie jakie są główne problemy pacjenta i jak one rzutują na jego codzienne funkcjonowanie. Następnie niezwykle istotne jest zawarcie wspólnego kontraktu i ustalenie celów terapii. Niejednokrotnie to na czym pacjent chciałby pracować jest odmienne od tego co widzi terapeuta. Jednakże niezwykle ważne jest to, by podążając za pacjentem dojść do wspólnie ustalonego kierunku terapii. Podczas procesu terapeutycznego pacjent poznaje w pierwszej kolejności zależność pomiędzy myślami, emocjami, reakcjami fizjologicznymi, a daną sytuacją i zachowaniem. Zwraca się uwagę na występujące zniekształcenia w procesie myślenia, na myśli pośredniczące, czyli zasady jakimi kierujemy się w życiu, a także na myśli kluczowe, czyli ogólne schematy o nas samych, otaczającym nas świecie i innych ludziach. To są rzeczy, które mają ogromny wpływ na każdego z nas. Następnie przechodzi się do sfery behawioralnej, czyli pracy nad zmianą zachowania pacjenta i wyuczenia nowych bardziej adaptacyjnych reakcji. Ważna jest również praca nad zapobieganiem nawrotów, by po zakończeniu terapii pacjent wyszedł z bagażem wiedzy na swój temat. Częstotliwość spotkań Zazwyczaj spotkania powinny się odbywać raz w tygodniu, przez mniej więcej godzinę. Mniej więcej, bo na przykład w przypadku zespołu stresu pourazowego protokół leczenia jest wydłużony do półtorej godziny. W przypadku zaburzeń odżywiania częstotliwość spotkań na początkowym etapie powinna być zwiększona do dwóch razy w tygodniu. Najważniejsza jest jednak regularność spotkań. Czasem ze względów czasowych lub finansowych, gdy ktoś nie jest w stanie odbywać wizyty co tydzień, niektórzy psychoterapeuci w zależności od problemu pacjenta dopuszczają ograniczenie spotkań do dwóch razy w ciągu miesiąca. Psychoterapia dotyczy bieżących spraw i jeśli pacjent powraca po miesiącu lub dwóch do gabinetu, to w trakcie jednej sesji ciężko jest się temu wszystkiemu dogłębnie przyjrzeć. Ćwiczenia podczas terapii Terapia poznawczo-behawioralna jest oparta na różnego rodzaju eksperymentach, ważnych szczególnie przy zaburzeniach lękowych. Pacjent prócz pracy własnej pomiędzy sesjami terapeutycznymi (co jest równie ważne, jak sama wizyta u terapeuty) jest poddawany różnego rodzaju doświadczeniom. Stosuje się zarówno ekspozycję wyobrażeniową, in vivo, ale także interoceptywną, czyli taką podczas której pacjent wzbudza u siebie różnego rodzaju objawy somatyzacyjne, których doświadcza np. podczas lęku. Celem ćwiczeń jest zmierzenie się z szeregiem często nieprzyjemnych emocji i stworzenie nowych bardziej adaptacyjnych zachowań. Na przykładzie lęku niezwykle ważne jest doświadczenie i zagłębienie się w tę emocję, ponieważ pozwala to na habituację, czyli redukcję napięcia. Ćwiczenia zawsze są dobierane indywidualnie i dopasowywane do potrzeb pacjenta. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) uznawana jest za jedną z najskuteczniejszych metod wykorzystywanych przy leczeniu zaburzeń psychicznych na tle emocjonalnym. Została opracowana na początku lat 60. XX wieku przez amerykańskiego psychiatrę Aarona Becka, a z biegiem czasu sukcesywnie była rozwijana, badana i przeszła niemałą ewolucję. Czym jest CBT, na czym polega i dlaczego jest tak skuteczna? Terapia poznawczo-behawioralna jest połączeniem dwóch metod terapeutycznych: Terapia behawioralna, jej założeniem jest przekonanie o wpływie otoczenia i doświadczeń na zachowanie oraz myślenie człowieka. W terapii behawioralnej chodzi o zmianę wyuczonych, nieprawidłowych reakcji. Terapia poznawcza oparta jest na założeniu, że każdy człowiek konstruuje własną rzeczywistość, a sposób interpretowania wydarzeń wpływa na to, jak się zachowujemy. Aktywność poznawcza oddziałuje na emocje i zachowania. Modyfikując określone przekonania człowieka, powodujemy zmianę w jego zachowaniu i eliminujemy dręczące go problemy. Główne założenia tej formy leczenia: poprzez modyfikację myślenia i nastawienia można osiągnąć zmianę nastroju i zachowania; poprzez uświadomienie pacjenta o jego określonych reakcjach i zachowaniach, można zmienić zafałszowany lub wykrzywiony odbiór otoczenia i nauczyć pacjenta nowych reakcji na sytuacje. Każdy człowiek utrwala pewne sposoby postrzegania świata. Gdy przekonania i zachowania te są niewłaściwe, konieczna jest terapia, w celu usunięcia fałszywych poglądów i wypracowania nowych. Na tym polega właśnie technika stosowana w naszym centrum terapii poznawczo-behawioralnej. Komu polecana jest terapia poznawczo-behawioralna? Psychoterapia w tym modelu najlepiej sprawdza się w celu leczenia wszelkiego rodzaju zaburzeń emocjonalnych i myślowych, bardzo skuteczna jest na przykład terapia poznawczo-behawioralna zaburzeń lękowych, ale model ten jest wykorzystywany również w leczeniu: depresji, nerwicy, ataków paniki, fobii społecznych, stresu pourazowego i przewlekłego, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, Terapia poznawczo-behawioralna bywa stosowana wspomagająco u osób walczących z nałogiem i przy niektórych dolegliwościach fizycznych związanych z psychiką np. w zespole jelita drażliwego, migrenach, nawracających bólach głowy, zespole przewlekłego zmęczenia, nerwobólach. Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? Podczas indywidualnych zajęć z terapeutą odkrywamy schematy myślenia, którymi kieruje się pacjent i reakcje utrudniające mu życie. Techniki terapii poznawczej pomagają odkryć, w jaki sposób ukształtował się dany sposób myślenia. Kluczem do wyleczenia jest uświadomienie sobie problemu i jego mechanizmów, czyli praca poznawcza, następnie pacjent musi podjąć decyzję o tym, czy chce zmienić schematy myślenia. Tutaj zaczyna się terapia behawioralna, wykorzystująca techniki pozwalające na oswojenie się z lękami i ich przezwyciężenie, oduczenie się negatywnych nawyków i wyrobienie sobie nowych. Leczenie zawsze musi być dobrane indywidualnie do pacjenta i stanowić przemyślany proces. Terapia poznawczo-behawioralna wykorzystuje zestawy ćwiczeń i „zadań domowych”, które pacjent wykonuje z terapeutą oraz samodzielnie. Pacjent musi odkryć źródło swoich przekonań, a terapeuta kieruje pacjenta w taki sposób, by ten sam doszedł do określonych wniosków. Czy metoda ta jest skuteczna? Metoda poznawczo-behawioralna jest skuteczna i potwierdzona wieloma badaniami, efekty terapii są stałe, a pacjent zostaje wyposażony w techniki radzenia sobie z problemami, również w przyszłości. Terapia ta należy do najlepiej zbadanych form psychoterapii. Oprócz wysokiej skuteczności, zaletą terapii poznawczo-behawioralnej jest czas jej trwania. W porównaniu z innymi metodami (np. psychoanalityczną czy psychodynamiczną) jest krótkotrwała, trwa od kilku do kilkunastu tygodni; choć zdarzają się sytuacje, w których konieczne jest prowadzenie długoterminowych zajęć z pacjentem. Pozytywne efekty przynosi zarówno terapia behawioralna dzieci, jak i dorosłych. Pacjent zyskuje większą samoświadomość, potrafi lepiej kontrolować swoje zachowania i zostaje wyposażony w zestaw narzędzi, które może wykorzystać w każdej chwili. Zachęcamy do kontaktu i umówienia się na wizytę ze specjalistą psychoterapii indywidualnej SUPER-ego we Wrocławiu. Terapia poznawczo-behawioralna jest jednym z najskuteczniejszych podejść we współczesnej psychoterapii, co potwierdzają liczne badania naukowe. Jak sama nazwa wskazuje, nurt ten skupia się na aspekcie poznawczym – dotyczącym procesów myślowych i behawioralnym – dotyczącym zachowań. Są to dwie z czterech składowych modelu w terapii, gdyż w metodzie tej bada się zależności pomiędzy naszymi myślami, emocjami, reakcjami ciała i zachowaniem. Poprzez zmianę sposobu myślenia, a konkretnie negatywnych, autodestrukcyjnych myśli i przekonań jesteśmy w stanie zmienić uczucia, oddziałujące na reakcje fizjologiczne (a więc i nasze ciało ma się lepiej) oraz podejmowane zachowanie. W terapii nie skupiamy się jednak tylko na zmianie sposobu myślenia o problemie. Pracujemy również nad tym, aby nauczyć się nowych, bardziej funkcjonalnych zachowań np. lepszego sposobu komunikacji. Dzięki wprowadzeniu w życie nowych umiejętności zmieniają się także nasze myśli i przekonania. Terapia poznawczo-behawioralna to jedna z najbardziej skutecznych i najlepiej zbadanych metod postępowania terapeutycznego. Wykorzystuje się ją głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych o podłożu depresyjnym lub lękowym. Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna i w czym tkwi jej skuteczność? Spis treściTerapia poznawczo-behawioralna – dla kogo?Przebieg terapii poznawczo-behawioralnejTerapia poznawczo-behawioralna – technikiZalety terapii poznawczo-behawioralnej Terapia poznawczo-behawioralna została opracowana w latach 60. XX wieku przez amerykańskiego psychiatrę Aarona Becka. Głównym założeniem tej formy leczenia terapeutycznego jest przekonanie, że myśli, emocje i zachowania człowieka wzajemnie na siebie wpływają, tworząc wzorce zachowań, które nie zawsze są właściwe. Człowiek doświadczając życia, pod wpływem emocji utrwala pewne konkretne zachowania w poszczególnych sytuacjach. Czasem kopiuje zachowania innych, przekładając je na własne życie. Reaguje na różne zjawiska i sytuacje tak, jak się do tego przyzwyczaił, często nie zdając sobie sprawy z tego, że rani tym innych lub przysparza obie kłopotów. Jeśli np. jest pesymistą, to wszystko będzie już widział w czarnych barwach. Ludzie utrwalają swoje zachowania i postrzeganie świata poprzez doświadczanie, więc trudno im potem wyjść poza te ustanowione wewnętrznie ramy. Terapia jest potrzebna wtedy, gdy utrwalone zachowania czy przekonania nie są obiektywne i bywają niewłaściwe. Problem z zaburzeniem postrzegania świata staje się przedmiotem leczenia terapeutycznego. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pozwala wykryć te zniekształcone interpretacje rzeczywistości i zastąpić je właściwymi. Depresja - choroba śmiertelna Terapia poznawczo-behawioralna – dla kogo? Terapia poznawczo-behawioralna najlepiej sprawdza się w leczeniu zaburzeń bazujących na lęku i depresji. To terapia bardzo skuteczna i dlatego najczęściej wykorzystywana jest w wyprowadzaniu chorych z fobii, lęków napadowych, nerwic, depresji, bulimii, zaburzeń kompulsywno-obsesyjnych, schizofrenii i stresu pourazowego. Ten rodzaj terapii dobrze sprawdza się również w leczeniu depresji poporodowej lub jako technika radzenia sobie ze stresem. Bywa wykorzystywana także w resocjalizacji więźniów. Psychoterapia to najczęściej stosowana metoda leczenia zaburzeń psychicznych. Może być jedyną formą pracy nad psychiką pacjenta albo stanowić uzupełnienie leczenia farmakologicznego. Cechą wszystkich rodzajów psychoterapii jest osobisty kontakt lekarza z pacjentem. W psychoterapii stosuje się różne podejścia psychoanalizę, terapię humanistyczno-egzystencjalną, systemową czy podejście poznawczo-behawioralne. Terapia poznawczo-behawioralna uważana jest za jedną z najlepiej zbadanych klinicznie terapii. Jej skuteczność została udowodniona wieloma badaniami, dlatego lekarze często korzystają z tej właśnie sprawdzonej metody psychoterapii. Przebieg terapii poznawczo-behawioralnej Terapia poznawczo-behawioralna koncentruje się na bieżących problemach, najważniejsze jest to, co jest tu i teraz. W leczeniu najczęściej nie rozpamiętuje się przeszłości, choć są wyjątkowe sytuacje, gdy jest to nieuniknione. Psychoterapia poznawczo-behawioralna należy do terapii krótkoterminowych. Czas trwania terapii to około dwudziestu sesji odbywanych raz lub dwa razy w tygodniu. Sama sesja nie trwa zwykle więcej niż jedną godzinę. Jednym z najistotniejszych elementów udanej terapii jest współpraca terapeuty z pacjentem. Dzięki terapii poznawczo-behawioralnej możliwe jest rozłożenie na czynniki pierwsze sytuacji, która daje efekt w postaci zniekształconego postrzegania. W tym procesie należy wyróżnić: bodziec, czyli konkretną sytuację, która wywołuje działanie pacjenta, specyficzny sposób myślenia pacjenta w danej sytuacji, uczucia i odczucia fizyczne, które są następstwem specyficznego myślenia, zachowanie (działanie), które w efekcie reprezentuje pacjent. W terapii poznawczo-behawioralnej lekarz stara się odnaleźć powiązanie między myślami, emocjami i działaniem pacjenta. Musi więc przeanalizować trudne sytuacje i odnaleźć myśli, które spowodowały błędną interpretację rzeczywistości. Jednocześnie musi uzmysłowić pacjentowi, jak nieracjonalne były reakcje, które wcześniej prezentował i dać mu nadzieję, że może zmienić postrzeganie świata. Odnalezienie bodźca odpowiadającego za nieprawidłową reakcję określa się częścią poznawczą terapii. Behawioralna strona terapii to eksperymenty, które mają nauczyć pacjenta nowych reakcji i zachowania, bez bagażu w postaci emocjonalnych obciążeń. Testowanie nowych sytuacji pozwala na zmianę zachowania, wypracowania nawyków, nauczenia całkiem nowych reakcji na bodźce. Terapia poznawczo-behawioralna – techniki Terapia ta wykorzystuje wiele technik behawioralnych i poznawczych. Jedną z nich jest tzw. dialog sokratejski. Nazwa pochodzi od formy- technika ta oznacza bowiem zadawanie pytań pacjentowi przez terapeutę. Odbywa się to w taki sposób, by to sam pacjent odkrył źródło swoich przekonań i tendencji. Rolą lekarza jest pytanie, wysłuchiwanie odpowiedzi pacjenta i zwracanie uwagi na pojawiające się w jego wypowiedziach sprzeczności, ale w taki sposób, by pacjent ostatecznie sam doszedł do nowych wniosków i rozwiązań. Jak to bywa w dialogu sokratejskim, w rozmowie tej terapeuta stosuje wiele pomocnych technik takich jak: paradoks, przesadę, sondowanie itd. Elementy te, dzięki odpowiedniemu zastosowaniu, skutecznie wpływają na zmiany w myśleniu pacjenta. Poza dialogiem sokratejskim lekarz może stosować również inne metody wywierania wpływu np. przenoszenie uwagi czy rozpraszanie. W procesie terapii lekarz odwołuje się także do treningu zaszczepiania stresu. Wszystko po to, by wyrobić w pacjencie nawyk odpowiedniego reagowania w obliczu stresujących sytuacji. Efektem terapii poznawczo-behawioralnej jest nie tylko zmiana zachowania, ale też uświadomienie pacjenta w konsekwencjach wprowadzenia tej zmiany. Wszystko po to, by wyrobił w sobie nowe nawyki i reakcje. Pacjent powinien umieć odpowiednio reagować na negatywne myśli, jeśli się takie pojawią. Sukcesem terapii jest wypracowanie u osoby z zaburzeniami odpowiednich reakcji na te bodźce, które wcześniej spotykały się z błędną interpretacją. Prawdziwym sprawdzianem nowych umiejętności jest urzeczywistnienie ich w normalnie toczącym się życiu, poza gabinetem psychoterapeuty. Zalety terapii poznawczo-behawioralnej Za psychoterapią poznawczo-behawioralną przemawia przede wszystkim jej wysoka skuteczność, wielokrotnie już potwierdzona badaniami klinicznymi. Atutem tej formy leczenia jest rozwój samoświadomości pacjenta, który po terapii uzyskuje samokontrolę nad swoimi zachowaniami. Ten potencjał zostaje w pacjencie na dłużej, także po zakończeniu terapii i pozwala mu zapobiegać nawrotom jego zaburzeń. Wartością dodaną terapii jest polepszenie jakości życia chorego. Zyskuje on motywację do działania i wyższą samoocenę. Absolwent kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Wielbiciel polskiego morza (najchętniej przechadzający się jego brzegiem ze słuchawkami w uszach), kotów oraz książek. W pracy z pacjentami skupiający się na tym, aby przede wszystkim zawsze ich wysłuchać i poświęcić im tyle czasu, ile potrzebują. Zastanawiasz się nad tym, jaki rodzaj psychoterapii wybrać dla siebie? Psychoterapia poznawczo-behawioralna (Cognitive Behavioural Therapy – CBT) opiera się nie tylko na tradycji, ale także na aktualnych, wiarygodnych wynikach badań dotyczących psychicznego i społecznego funkcjonowania człowieka. Jej skuteczność terapeutyczna również jest weryfikowana i potwierdzona wynikami badań. W terapii spotykasz się z terapeutką (bądź terapeutą), na partnerskich zasadach, w atmosferze otwartości i szacunku. Przez cały czas trwania procesu terapeutycznego wartością nadrzędną jest dobro klientki czy klienta. Każdy przypadek traktowany jest od początku do końca indywidualnie. Gwarantowana jest dyskrecja i tajemnica zawodowa wynikająca z Kodeksu Etycznego Terapeuty Poznawczo-Behawioralnego oraz przepisów prawa polskiego. Proces terapii poznawczo-behawioralnej zorientowany jest na konkretny cel, który ustalasz wspólnie z terapeutką. Decydujący głos masz jednak właśnie Ty. Od początku obie strony razem pracują nad precyzyjnym określeniem i zrozumieniem problemu, w oparciu o Twoje myśli, emocje, uczucia i zachowania. Następnie zaproponuję Ci takie metody pracy, które będą najlepiej dopasowane do Twoich indywidualnych potrzeb i sytuacji. W psychoterapii poznawczo-behawioralnej wszystko dzieje się przed Twoimi oczyma. W przystępny sposób wyjaśnię Ci cel i sens każdej zaproponowanej metody pracy. Metodę poznawczo-behawioralną z powodzeniem można stosować zarówno w terapii indywidualnej, terapii par, rodzinnej i grupowej. Może ona okazać się pomocna każdej osobie, niezależnie od jej płci, wieku, pochodzenia, wykształcenia, kultury i światopoglądu czy orientacji psychoseksualnej. W terapii poznawczo-behawioralnej celem jest udzielenie klientce czy klientowi skutecznej pomocy w takiej pożądanej przez tę osobę modyfikacji sposobu myślenia lub działania, aby doszło do rozwiązania problemu oraz do odczuwalnej poprawy samopoczucia i funkcjonowania. Terapia zazwyczaj skupia się na tym, by znaleźć taką metodę rozwiązania istniejącego problemu, by była znacznie bardziej skuteczna odstosowanych dotychczas. W praktyce polega to na tym, że korzystające z terapii osoby są zachęcane do wypróbowania nowych metod w czasie pomiędzy sesjami terapeutycznymi. Zazwyczaj już podczas pierwszych kilku sesji można w przybliżeniu określić przewidywany czas trwania terapii. Najczęściej sesje trwają blisko godzinę i odbywają się raz w tygodniu przez kilkanaście tygodni. W zależności od rodzaju i nasilenia problemu okres ten może jednak ulegać skróceniu lub wydłużeniu (kiedy problem jest bardziej złożony czy też nakłada się kilka problemów). Po zakończeniu terapii obie strony umawiają się na określoną liczbę (zazwyczaj kilka) sesji w większych odstępach czasu. Mają one na celu podtrzymanie i utrwalenie efektów pracy terapeutycznej. Badania nad skutecznością terapii poznawczych i behawioralnych prowadzone są na całym świecie od kilkudziesięciu lat. W ich efekcie dowiedziono, że psychoterapia poznawczo-behawioralna jest szczególnie skuteczna w leczeniu – lęku i napadów paniki,– fobii – w tym fobii społecznych (nieśmiałości), agorafobii,– depresji,– zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (natręctw),– zaburzeń odżywiania,– problemów małżeńskich,– problemów występujących u dzieci i młodzieży,– przewlekłego zmęczenia,– zaburzeń zachowania i emocji np. tików,– niekontrolowanej złości,– problemów z narkotykami i alkoholem,– zespołu stresu pourazowego, czyli problemów występujących po doświadczeniu traumatycznym (zagrożeniu życia, poważnym wypadku czy doświadczeniu przemocy – w tym także seksualnej),– zaburzeń snu. W zależności od rodzaju i nasilenia problemu psychoterapia poznawczo-behawioralna może być stosowana jako jedyna metoda leczenia, bądź też połączona z farmakoterapią. Dzięki psychoterapii możesz zyskać lepsze samopoczucie, większą pewność siebie i wiarę w dobrą przyszłość oraz w to, że masz wpływ na swoje życie. Serdecznie zapraszam do mojego gabinetu.

terapia poznawczo behawioralna na czym polega